Zaterdag 1 oktober 2011, de 99e fokveedag in Hoornaar, maakte ook nu haar hoogwaardige status meer dan waar.
Daar wil ik, ook namens het jurykorps, de organisatie en inzenders van harte geluk mee wensen.
Op deze supermooie zaterdag, ongekend mooi weer, veel publiek en zeer beste koeien, gingen een zeer groot aantal inzenders met elkaar de strijd aan.

Op professionele wijze brachten zij kwalitatief zeer beste koeien voor het voetlicht. Ja, de inzenders zijn er opnieuw in geslaagd om er een bijzonder mooie competitie van te maken.
Ook de deelname in de jonge rubrieken was groot. Hier werden de deelnemers beoordeeld op het toileteren en voorbrengen én op het exterieur van hun dieren.

Minder in aantal maar kwalitatief van zeer goed niveau waren de rubrieken roodbont.
Een groot aantal van de aanwezige dieren is inmiddels ook geselekteerd voor de CRV Koe Expo in Den Bosch, om maar even de kwaliteit van de dieren aan te geven.
De prijzen werden goed verdeeld over de inzendingen van VOF Pellikaan-de Jong, A. van der Wel, A. en J. van Buuren en mts. Timmer-van Dijk.

De 180 zwartbonte dieren van een hoog aantal inzenders streden op een hoogwaardige manier om de titels.
Ondanks dit grote aantal bleef de kwaliteit van begin tot eind hoog.
Hoornaar staat niet voor niets nationaal bekend als de meest hoogwaardige fokveedag van Nederland.
Dit was ook te zien aan het voltallig publiek dat zowel uit het Zuid-Limburgse als uit de meest noordelijke provincies Hoornaar wist te vinden.
En ook dit keer werden zij niet teleurgesteld.
Het is heel bijzonder dat Hoornaar deze status altijd weer weet waar te maken.

In totaal betraden voor roodbont en zwartbont maar liefst 22 bedrijfscollecties de ringen, met drie of vier dieren (afhankelijk van het aantal melkkoeien op het bedrijf).
Bij roodbont werd de strijd beslist door VOF Pellikaan- de Jong, met als zeer goede tweede A. van der Wel.

Bij zwartbont kwamen in de rubriek direct twee toppers al tegen elkaar uit.
De jury werd tijdens de eerste ronde al gedwongen een keuze maken voor de collectie van de familie Bons of van Van Dijk.
Bons won nipt de rubriek, Van Dijk werd tweede.
Beide gingen door voor het kampioenschap, samen met de beste twee uit de andere rubrieken.
Uiteindelijk streden vijf bedrijfscollecties om het kampioenschap; te weten de families Kolff, Bons, Van Dijk, De Bruijn en Schep Holsteins.

Sowieso al een beste prestatie om bij de laatste vijf te mogen eindigen. Toch ging opnieuw overduidelijk de strijd tussen twee collecties: Bons, met zeer grote, uniforme, best ontwikkelde dieren en Van Dijk met bijzonder ruim, goede uitgezwaarde, volwassen koeien.

Met drie van de vijf juryleden werd de titel binnengesleept voor de familie Bons, twee juryleden kozen voor de familie Van Dijk, de derde plaats was voor de familie De Bruijn.

Bij de jonge dieren is het altijd spannend. Welke nieuwe, jonge kandidaten treden aan? Hoe verhoudt hun kwaliteit zich met de andere klassen?
Hoornaar heeft voorlopig niets te vrezen wat betreft de kwaliteit van de dieren. De nieuwe lichting jonge vaarzen maakten een zeer goede indruk. Voor de tweede maal op rij werd uiteindelijk Cobi 72 (een zeer fraaie Aurora Ormsydochter) van W. de Bruijn overtuigend kampioen.

Ook op de jongveekeuring, eerder dit jaar, had deze proefstierdochter de kampioenstitel weten te bemachtigen. Een verrassend vervolg bracht R. Superfly (v. Pronto) van de familie Kolff uit Woudrichem die reservekampioen werd. Zij gaf de keuring een internationaal tintje omdat zij via emryoaankoop (uit de Amerikaanse topkoefamilie Ralma Faith), naar Nederland is gekomen.

De middenklasse heeft zoals vanouds het grootste aantal koeien.
Dit betekent een omvangrijke competitie waarbij veel inzenders betrokken zijn. Toch waren er zelfs bij deze grote aantallen geen koeien die het hoge fokveedagniveau niet konden trekken.
Hieruit mag je de conclusie trekken dat de inzenders zelf thuis al een zeer kritische selectie hebben gemaakt voordat zij hun dieren opgeven en meenemen naar de fokveedag
.
Imponerend was het kwaliteitsniveau bij de kampioenskeuring waar een flinke selectie moest  plaatsvinden om de beste vijf dieren over te houden. Een zeer zware klus voor de jury, onder zeer warme omstandigheden, die de nodige zweetdruppels deed parelen.

De vijf finalisten zorgden vervolgens voor grote meningsverschillen tussen de juryleden onderling. Er was geen duidelijke favoriet. Het was zelfs zo dat vier van de vijf finalisten de  maximale score van één van de juryleden kreeg. Dit geeft aan hoe dicht de finalisten op elkaar zaten.
Van topniveau en dan toch zo dicht bij elkaar, dat zie je alleen in Hoornaar.

Opvallend sterk vertegenwoordigd was de familie Bons met drie dieren. Zij kregen het voor elkaar om met de kampioen én de reservekampioen huiswaarts te keren. Kampioen werd de imponerende Bons-Holsteins Aaltje 69 (v. Gibson), reserve Bons-Holsteins Dikkie 161 (v. Blitz).

De oudere klasse blonk niet uit in aantal, maar wel in klasse. Vrijwel alle aanwezige dieren waren gerenommeerde toppers die al vaak de strijd met elkaar zijn aangegaan.
De uiteindelijk vijf  genomineerden voor het kampioenschap waren, op een na, goed aan elkaar gewaagd.
Helaas moesten zij erkennen dat voor de toppositie uiteindelijk maar één koe in aanmerking kwam.
Zij werd unaniem en wederom kampioen; Wilhelmina 358 (v. Juror) van T. van Dijk.
Ook het reservekampioenschap was voor T. van Dijk; Wilhelmina 384 (v. Derry).

Tijdens de kampioenshuldiging was er nog één prijs te vergeven, de Dirk de Groot bokaal, het algemeen kampioenschap.
Deze bokaal werd zoals gebruikelijk uitgereikt door een van de telgen uit de familie De Groot.
Zonder de overigen kampioenen te kort te doen, was er bij de jury geen aarzeling over wie deze prijs toekwam.

Voor de derde keer op rij mocht Wilhelmina 358 (v. Juror) zich algemeen kampioen noemen en kreeg de familie Van Dijk de felbegeerde bokaal in handen. Er was er geen twijfel mogelijk. Wilhelmina verkeerde in haar meest overtuigende vorm. Hoewel ze meer dan 110.000 kg melk heeft gegeven, stond ze er super voor en imponeerde zij met haar geweldige frame, haar zeer indrukwekkende uier en uitermate gezonde en krachtige uitstraling.
Van harte proficiat!

Henk Buijs, arbiter.